



Het Ziltepad is een wandelroute langs oude kerken in het Waddengebied, van Den Helder tot Termuntenzijl.
Productiehuis Spinbarg heeft in de loop der jaren allerlei verhalen uit dit gebied verwerkt tot animatiefilms.
Toen de organisatie van Het Ziltepad ons vroeg of wij die films wilden laten zien in verschillende kerken, waren we meteen enthousiast. We gaven ontwerper Peter Musschenga de opdracht om zes beeldboeken te maken, waarin we films uit onze projecten konden tonen. Die films zijn al een tijdje te zien in de kerken en om de zoveel tijd vervangen we ze.
Nog leuker was het dat ons gevraagd werd om ook nog drie films speciaal voor deze route te maken. Pauline Los en ik maakten elk een eigen film en de derde film maakten we samen. De films zijn in première gegaan tijdens het Noordelijk Film Festival in Leeuwarden (2026).
Klok (2026)
Voor deze film liet ik me inspireren door de kerkklok en vooral door de betekenis die deze al eeuwenlang heeft in het leven van de mens.
In een poëtische vertelling laat de kerkklok zelf van zich horen: hoe hij van oudsher ons dagritme bepaalt en ons begeleidt bij de hoogtepunten en rituelen van het leven. Hoe hij fungeert als baken voor zeelieden, waarschuwt voor gevaar en met zijn klank zelfs duistere krachten weet te verjagen.
De film is grotendeels opgebouwd uit zand—stuivend, waaiend en vallend—als een tastbaar symbool voor het verglijden van de tijd. Hierin zijn subtiel animaties verwerkt en zwart-wit archiefbeelden uit een oude film over Klokkengieterij Van Bergen in Heiligerlee.
De soundscape van Matthijs van de Veer versterkt de tastbaarheid van het materiaal en maakt de vergankelijkheid voelbaar.



